Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Lidia Thorpe 2019.jpg

…jakimi słowami pewna polityczka partii Zielonych (na zdjęciu) wywołała skandal podczas zaprzysiężenia w australijskim Senacie?

…dla kogo medal ustanowiła Maria Dickin?

…ile powiatów w województwie lubelskim ma swoją flagę?

…że warszawska Skocznia nie jest już skocznią narciarską?

…komu pomoc niosą Franciszkanki Maryi Nieustającej Pomocy?

…która wycinankarka z Puszczy Zielonej tworzyła gwiazdy, koguty i leluje?

Rocznice

19 sierpnia: imieniny obchodzą m.in.: Emilia, Jan i Sebald; w Kościele prawosławnym święto Przemienienia Pańskiego; dzień niepodległości Afganistanu
Okrągłe, dziesięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

JapaneseSquatToilet.jpg

Ubikacje w Japonii – istnieją dwa rodzaje ubikacji powszechnie spotykanych w Japonii. Pierwszy i zarazem najstarszy to prosta ubikacja kucana, która nadal jest powszechna wśród ubikacji publicznych. Po II wojnie światowej upowszechnił się drugi rodzaj: współczesne muszle klozetowe oraz pisuary. W toaletach w stylu zachodnim stosowane jest połączenie muszli klozetowej z bidetem. Według danych z 2004 roku były one zainstalowane w ponad połowie japońskich gospodarstw domowych. W Japonii ten typ ubikacji jest popularnie nazywany washletem, po marce Toto Ltd, i posiada zaawansowane wyposażenie, które jest rzadko spotykane poza Azją. Produkt firmy Toto Ltd Washlet Zoe został odnotowany w księdze rekordów Guinnessa jako najbardziej zaawansowana ubikacja na świecie posiadająca 7 funkcji. W zależności od konkretnego modelu washlet taki może być zaprojektowany do: automatycznego podnoszenia i opuszczania deski sedesowej; mycia odbytu lub sromu; suszenia ciepłym powietrzem; samoczynnego spłukiwania. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Oscar class submarine 1.JPG

K-141 Kurskrosyjski okręt podwodny z napędem jądrowym trzeciej generacji, projektu 949A przeznaczony do zwalczania dużych jednostek nawodnych, zwłaszcza lotniskowców. Budowę jednostki ukończono w maju 1994 roku, po czym w tym samym roku wszedł do służby w rosyjskiej Flocie Północnej. Okręt prowadził głównie działalność szkoleniową na wodach arktycznych, latem 1999 roku odbył rejs na Morze Śródziemne, aby obserwować działania NATO prowadzącego w tym czasie operację Allied Force. Latem 2000 roku na Morzu Barentsa wziął udział w największych od upadku Związku Radzieckiego manewrach rosyjskiej marynarki wojennej. W trakcie tych ćwiczeń, 12 sierpnia 2000 roku okręt został zniszczony i zatonął wraz z całą 118-osobową załogą, w wyniku wybuchu stężonego do wartości 85-98% nadtlenku wodoru stosowanego w Rosji jako utleniacz w przenoszonych przez okręt torpedach 65-76 Kit. Akcja ratunkowa osób ocalałych z katastrofy nie powiodła się z powodu niskiej sprawności przestarzałego rosyjskiego sprzętu ratunkowego, skostniałego systemu biurokratycznego rosyjskiej marynarki oraz braku zgody rosyjskiego ministerstwa obrony na przyjęcie zagranicznej pomocy. Czytaj więcej…